Çocukları daha iyi hale getirmek için önce onları daha kötü hissettirmek gerektiği şeklindeki fikir yanlıştır. En son ne zaman aşağılanmış hissettiğinizi veya haksız muamele gördüğünüzü düşünün. İş birliği yapmak veya daha iyisini yapmak istediniz mi?

  Çocukları cezalandırmak, onların daha fazla uygunsuz davranış göstermesine sebep olduğunu unutmayın. Cezalandırılmak, ebeveyn-çocuk ilişkisini aşındırır, böylece çocuklar bizim liderliğimizi takip etmek istemezler. Çocuğu kızdırır ve savunmacı yapar.

  Çocuklar yaşadıklarını öğrenirler. Çocuklara öğretmenin en etkili yolu; modellememiz ve onlara başkalarına karşı da istediğimiz şekilde, şefkat ve anlayışla davranmaktır. Vurduğumuzda, cezalandırdığımızda ya da bağırdığımızda çocuklar agresif davranmayı öğrenirler.

  Onların yanından uzaklaşmamız (sembolik olarak terk etmemiz), çocuklara, bize en çok ihtiyaç duydukları anda büyük ve korkutucu duygularıyla yalnız kaldıkları mesajını verir. Bunun yerine, çocuğun harekete geçmesine neden olan duyguları işlemesine yardımcı olmak için güven yarattığımız ve sıcak bir şekilde bağlandığımız bir ortam oluşturmak gerekir.

Çocukları cezasız nasıl yönlendirebiliriz?

  1. Kendi duygularınızı düzenleyin.

Çocuklar kendi duygularını yönetmeyi bu şekilde öğrenirler. Rol model ebeveyndir. Üzgün ​​olduğunuz zaman hareket etmeyin. Derin bir nefes alın ve durumu ele almadan önce sakinleşene kadar bekleyin. Cezalandırıcı dürtüye direnmeye çalışın; çünkü her zaman geri teper.

2. Duygularla empati kurun.

Ders vermek yerine, kötü davranışları onunla birlikte kaldığınız ve duygularını kabul ettiğiniz bir zamanda değerlendirin. Bu, duygusal olarak düzenlenebilmesi için yeniden bağlanma fırsatıdır. Sadece şefkatinizle güvenlik yaratın ki, kötü davranışına neden olan duyguları ifade edebilsin ve bunlarla çalışabilsin.

3. Öğrenebilmeleri için destek verin.

Tuvalet eğitimini düşünün. İlk aşamada çok ilgileniyoruz. Kademeli olarak daha fazla sorumluluk alıyor ve sonunda hepsini kendi başına yapıyor. Aynı ilke, teşekkürler demeyi öğrenmek, sırayla almak, eşyalarını toplamak, evcil hayvanını beslemek, ödev yapmak ve aklınıza gelebilecek diğer her şeyi öğrenmek için de geçerlidir. Rutinler çocuğunuzun temel becerileri öğrenmesi için “yapı iskelesi” sağlar.

4. Hatayı düzeltmeden önce bağlanın.

Çocukların kendileri hakkında kötü hissettiklerinde ve sizden koptuklarında yaramazlık yaptıklarını unutmayın. Sevgi dolu bir göz teması kurun. Elini omzuna koyun. Onun seviyesine eğilin, gözlerinin içine bakın, en son onu kaldırın ve iletişime geçin.

5. Sınırlarınızı empati ile belirleyin.

Çocuklar anlaşıldığını hissettiklerinde sınırlarımızı daha fazla kabul edebilirler. Mümkünse, çocuğun ihtiyaçlarını karşılamak veya problemini çözmek için neler yapabileceği konusunda bir seçim yapın veya bir yönlendirmede bulunun.

6. Çocuklara tamir etmeyi öğretin.

Tartışmadan veya öfkesinden sonra sakinleştiğinde çözüm yolu için neleri yapabileceğini konuşun. Bu davranışının yerine hangi davranışın daha yararlı olabileceğini sorun. Açık uçlu sorular, çocuğunuzu çözüme yönlendirmede oldukça etkilidir.

7. Tüm “yanlış davranışların”, yanlış yönlendirilmiş de olsa, bir ihtiyacın ifadesi olduğunu unutmayın.

İyi olduğunu düşünmeseniz bile, onun bir nedeni var. Daha fazla uykuya, sizinle daha fazla bağlantıya, daha fazla kesinti süresine, ağlamak ve hepimizin depoladığı üzücü duyguları serbest bırakmak için daha fazla şansı mı gerekiyor? Altta yatan ihtiyacı ele alın ve yanlış davranışı ortadan kaldırın.

8. EVET deyin.

Sevgi dolu bir yürekle talepte bulunursak, çocuklar neredeyse istediğimiz her şeyi yaparlar. Limitinizi belirlerken bile HAYIR yerine EVET demenin bir yolunu bulun. Çocuğunuz, sizinkine uyan cömert bir ruhla karşılık verecektir.

9. Her gün yeniden bağlanın.

Her etkileşimin bağlantı veya kopukluk için bir fırsat olduğunu unutmayın. Günde bir kez, telefonu, bilgisayarı kapatın ve çocuğunuza şunu söyleyin:

“Tamam, önümüzdeki 20 dakika boyunca tamamen seninim. Ne yapmalıyız?” Onun liderliğini takip edin. Sarılın, gülün, güreşin, eğlenin. Aklındakini size söylesin. Sadece tüm bu duyguları kabul edin. %100 hazır olun. Çocuğunuzla anı hissedip yaşayarak, onun gelişiminde en önemli faktör olabilirsiniz.

Bağlantının ve şefkatin, çocukların sizi takip etmek istemelerine yardımcı olan sırlar olduğunu unutmayın.

  Çocuğumuz sadece bize bağlı hissettiğinde etkimiz olur. Yalnızca anlaşıldığını hissettiğinde ve yargılama yerine şefkat ve kabulle karşılık verdiğimizde bağlı hisseder. Ancak şefkat sadece çocuğunuz için değildir. Kendinizle başlamalısınız. Kendiniz hakkında kötü hissediyorsanız sevgi dolu bir ebeveyn olmakta zorluk yaşarsınız. Her şey başarısız olduğunda, önce kendinize sonra da çocuğunuza sarılın. Bağlantı ve şefkat her ilişkiyi değiştirecektir. Bu hafta bağlantı ve merhamete öncelik vermeyi deneyin ve ne tür bir mucize yaratabileceğinizi görün.

error: Kopyalamaya Karşı Korumalıdır. Yazıların tamamı Psk. Yiğit Daimselamet tarafından hazırlanmaktadır ve izinsiz kullanımı kesinlikle yasaktır.
Whatsapp
Whatsapp iletişim.
Powered by